Yağmurun hiç dinmediği
Güneşin hiç görünmediği
Günlerdi
Ormana doğru yürüdüm
Saldırıya hazır bir kaplan gibi
Pusuda bekliyordu
Yamaçta durdum baktım ona
Kapkaraydı
Kara toprağa çöktüm
Yumuşak ve ıslaktı
Ellerimle oydum toprağı
Oydum oydum
Kollarımı uzatıp saatlerce oydum
Kız çocuklarının mezarlarını tuttum uzaktan
Yağmurda ağlayın gönlünüzce
Nasılsa kimse anlamaz.